məftun

məftun
sif. <ər.> Vurğun, özünü unudacaq dərəcədə vurulmuş, eşqə giriftar. Kamran gözlərini Səidə xanıma zillədi, nə isə çox məftun baxışlarla onu süzməyə başladı. M. Hüs.. Məftun etmək – özünü sevdirmək, özünə bənd etmək, aşiq etmək. Məftun olmaq – özünü unudacaq dərəcədə vurulmaq, sevmək. Sən gərçi olubsan ona məftun; Oldur tələbində səndən əfzun. F.. // Son dərəcədə valeh, heyran. Xanım görmədiyi ölkənin xəyali gözəlliyinə məftun bir halda sözünə davam edirdi. Ç.. Sizi bir elçimi göndərmiş bahar? Yoxsa məftunsunuz ətirli gülə? N. R.. Məftun etmək – valeh etmək, heyran etmək. Haman qız bütün səyahətçilərin qəlbini . . məftun etmişdi. M. S. O.. Yaman məftun etmiş onu bu əsər; Cəmilə oxuyur axşamdan bəri. B. V.. Məftun olmaq – heyran qalmaq, valeh olmaq. Məftun olaraq sevdim onu, heyrətə daldım. A. Ş.. Bunları duyduqca, düşündükcə mən; Həyata, varlığa məftun oluram. S. V..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • FTUN — filius Tunger …   Abbreviations in Latin Inscriptions

  • məftun — ə. 1) vurğun, aşiq; 2) heyran, valeh …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • valeh — <ər.> Heyran, məftun, vurğun; heyran olmuş, məftun olmuş, vurulmuş. Mən bu yerlərin gözəlliyinə valehəm. – Hamı bu halə valehü məftun; Nagəhan hadis oldu bir yanğun. M. Ə. S.. Valeh etmək – heyran etmək, məftun etmək. Qulaq asanları valeh… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağıl — 1. is. <ər.> 1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka. // Şüur, idrak. Bu növcavan gülüzlü, xoşsifətli olub, ağıl və kamalı üzündən məlum edirdi. N. N.. Ağıl deyir, qalmayacaq yer üzündə qandan əsər; Hər könülə ilham kimi gələcəkdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məst — 1. sif. <fars.> 1. Sərxoş, kefli. Ya balıq tutandır, tufana tutulmuş; Yaxud məst imiş kim, batmış və boğulmuş. A. S.. Məst etmək (eləmək) – kefləndirmək, sərxoş etmək. İçki onu məst etdi. Məst olmaq – içib keflənmək, sərxoş olmaq. Axır… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aludə — <fars.> Tutulmuş, mübtəla; vurulmuş, məftun. Biz ol aludeyi dərdik ki, cami mey dəvamızdır. S. Ə. Ş.. Aludə olmaq – 1) tutulmaq, mübtəla olmaq, qapılmaq, başı qızışmaq. Oğlan oyuna bir mərtəbədə aludə olmuşdu ki, gecə vaqiədə də oyundan… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aşiq — is. <ər.> Birisinə məhəbbət bağlamış, vurulmuş, bənd olmuş adam; vurğun. Eyləməz xəlvət sərayi sirri vəhdət məhrəmi; Aşiqi məşuqdən, məşuqi aşiqdən cida. F.. Bu müşəxxəsdi ki, eşq aşiqə qovğa gətirir. X. N.. Hər aşiqin ki sən kimi bir… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bənd — 1. is. <fars.> 1. anat. Skelet sümüklərinin oynaq yerləri; buğum, məfsəl. Barmaqların bəndləri. Bəndləri ağrımaq. Bəndləri qırılmaq. – <Qazan xan> başında, bədəninin bəndlərində bir ağırlıq və sızıltı duydu. M. Rz.. 2. Müxtəlif… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • heyran — is. <ər.> Gözəl və ya əzəmətli bir şey qarşısında vurulmuşcasına çaşıb qalma; valeh olma. <Nigar xanım:> Eyvazım bənzər laçına; Sonalar heyran saçına. «Koroğlu». Heyran etmək (buraxmaq) – valeh etmək, məftun etmək, heyrət içində… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • pərəstişkar — is. 1. Pərəstiş edən, tapınan sitayiş edən; ibadət edən. Pərəstişkar olmaq – pərəstiş dərəcəsində sevmək, məftun olmaq, vurulmaq. Sevgilim, eşqü həvəsdən daha mən bizaram; İndi bir başqa dilarama pərəstişkaram. A. S.. <Əzra Zəhraya:> Səndə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”